Guta Lag – Prawo Gotlandczyków

Nazwa Gotlandia pojawia się po raz pierwszy w zapiskach z podróży Wulfstana z Hadeby, kupca który, żył pod koniec 9 w. Królestwo Szwecji po raz pierwszy zaczęło się kształtować w epoce Wikingów, kiedy wiele niezależnych prowincji wokół jeziora Mälare uznało tego samego władcę. Nie było jednak administracji centralnej, a każda prowincja, w tym Gotlandia, miała własne zgromadzenie i system prawny. Napisy runiczne z drugiej połowy XI wieku wskazują, że w tym okresie miał miejsce konflikt między Gotlandią, a resztą regionów Szwecji , a mieszkańcy wyspy składali królowi Szwedzkiemu daninę. Dzięki korzystnemu położeniu geograficznemu przez Gotlandię przebiegały we wczesnym średniowieczu główne szlaki handlowe. O czasach dobrobytu świadczy wiele odkrytych na wyspie skarbów w postaci srebrnych arabskich i bizantyjskich monet.

Guta Lag (Prawo Gotlandczyków) zostało spisane po raz pierwszy 1220 r. Tak, jak wszystkie zachowane zbiory praw średniowiecznych szwedzkich prowincji zostało spisane po przyjęciu chrześcijaństwa, wykazuje jednak ślady pogańskiej tradycji. Prawa prowincji szwedzkich na Półwyspie Skandynawskim zostały zastąpione przez prawo krajowe, Magnus Erikssons Landlag między 1347 a 1352 rokiem, a przed 1357 rokiem uzupełniono je prawem miejskim. Te dwa kodeksy prawne obowiązywały do 1734 r., kiedy ustanowiono jednolite szwedzkie prawo. W przeciwieństwie do prowincji z Półwyspu, Gotlandia, skutecznie zachowała własne prawo do 1645 r., kiedy to ostatecznie znalazła się pod stałym szwedzkim panowaniem.